Η παιδαγωγική γνώση περιεχομένου αποτελεί μία σύνθετη γνώση. Έρευνες έχουν δείξει πως για την αποδοτικότερη διδασκαλία σύνθετων αντικειμένων δεν επαρκεί μόνο η άριστη γνώση αυτών των αντικειμένων από τους εκπαιδευτικούς αλλά κάτι περισσότερο. Χρειάζεται ο συνδυασμός των βασικών γνώσεων των περιεχομένων με παιδαγωγικές γνώσεις ώστε να μπορούν οι εκπαιδευτικοί να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των αναλυτικών προγραμμάτων που προετοιμάζουν τους πολίτες της Κοινωνίας της Γνώσης.
Στην εισήγηση των Mishra & Koehler (2006: 1027) είναι σαφές ότι πρόκειται για τον αναπλαισιωμένο κώδικα του επιστήμονα-παιδαγωγού (Bernstein, 2000). Είναι η γνώση που πρέπει να μετασχηματισθεί (αναπλαισιωθεί - recontextualised) έτσι ώστε να είναι κατάλληλη για εισαγωγή σε μια αίθουσα διδασκαλίας. Στην συγκεκριμένη όμως εισήγηση δεν προσεγγίζεται από κοινωνιολογική σκοπιά, αλλά αποτελεί μόνο μία μεθοδολογική και μάλλον απλοϊκή προσέγγιση.
Σύμφωνα με την Ana Morais οι θετικές επιστήμες αποτελούν την κάθετη μορφή της γνώσης. Αντίθετα οι θεωρίες της παιδαγωγικής αποτελούν την οριζόντια μορφή της γνώσης. Οι πρώτες διδάσκουν το τι θα διδαχθεί, ενώ οι δεύτερες το πώς θα διδαχθεί.
Η παιδαγωγική γνώση περιεχομένου αποτελεί μία σύνθετη γνώση. Έρευνες έχουν δείξει πως για την αποδοτικότερη διδασκαλία σύνθετων αντικειμένων δεν επαρκεί μόνο η άριστη γνώση αυτών των αντικειμένων από τους εκπαιδευτικούς αλλά κάτι περισσότερο. Χρειάζεται ο συνδυασμός των βασικών γνώσεων των περιεχομένων με παιδαγωγικές γνώσεις ώστε να μπορούν οι εκπαιδευτικοί να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των αναλυτικών προγραμμάτων που προετοιμάζουν τους πολίτες της Κοινωνίας της Γνώσης.
Στην εισήγηση των Mishra & Koehler (2006: 1027) είναι σαφές ότι πρόκειται για τον αναπλαισιωμένο κώδικα του επιστήμονα-παιδαγωγού (Bernstein, 2000). Είναι η γνώση που πρέπει να μετασχηματισθεί (αναπλαισιωθεί - recontextualised) έτσι ώστε να είναι κατάλληλη για εισαγωγή σε μια αίθουσα διδασκαλίας. Στην συγκεκριμένη όμως εισήγηση δεν προσεγγίζεται από κοινωνιολογική σκοπιά, αλλά αποτελεί μόνο μία μεθοδολογική και μάλλον απλοϊκή προσέγγιση.
Σύμφωνα με την Ana Morais οι θετικές επιστήμες αποτελούν την κάθετη μορφή της γνώσης. Αντίθετα οι θεωρίες της παιδαγωγικής αποτελούν την οριζόντια μορφή της γνώσης. Οι πρώτες διδάσκουν το τι θα διδαχθεί, ενώ οι δεύτερες το πώς θα διδαχθεί.